NIEUWS

Innovatie is constant in beweging.

Middels onderstaande nieuwsberichten proberen wij u zo goed mogelijk op de

hoogte te houden van ontwikkelingen in de markt en nieuwe mogelijkheden

voor het Nederlands Innovatiefonds.

NIEUWSBRIEF

Registreer voor onze nieuwsbrief met de laatste updates en nieuws.

Nobelprijswinnaar Ben Feringa: ‘Een robotje in je bloedvat’

Hij werd al lange tijd getipt als kanshebber en vandaag won hij hem: de Nobelprijs voor de scheikunde. De Groningse hoogleraar Ben Feringa houdt zich bezig met topwetenschap: een 'moleculair motortje', een windmolentje op nanoschaal. "Laat anderen maar zeggen of het belangrijk is." Jarenlang stroomden de aanbiedingen van prestigieuze universiteiten over de hele wereld binnen. Maar Ben Feringa bleef gewoon in Groningen. "Dat is een prachtige stad", zei hij vorig jaar in het tv-programma Van Liempt Live op RTL Z. "Ik heb een geweldig team, werk aan een fantastische universiteit, en het onderzoeksklimaat in Nederland is heel erg goed." Minstens zo belangrijk: zijn gezin. "Mijn echtgenote heeft een goede baan. Wij hebben drie dochters. Nu studeren ze, maar ze zaten op de middelbare school toen ik die mooie aanbiedingen kreeg. En om dan te verkassen naar Californië, of iets dergelijks…" Hij bedoelt maar: het klimaat aan een Amerikaanse topuniversiteit is misschien erg aantrekkelijk qua onderzoek, maar dat is een stabiel gezin ook. Die achtergrond is in zijn wetenschappelijke werk een enorme stimulans, zei hij tegen interviewer Paul van Liempt. Het maakt dat hij 'ongestoord kan werken' en zich om vijf uur geen zorgen hoeft te maken over hoe ze er thuis aan toe zijn.

'Meer geld voor wetenschap'
In zijn vakgebied loopt Nederland voorop. Maar Feringa vindt dat de overheid meer geld in wetenschappelijk onderzoek moet stoppen. "Als we kijken hoeveel jong toptalent we opleiden en wat de mogelijkheden zijn, dan zou de minister er goed aan doen om een miljard meer te investeren, met name in fundamenteel onderzoek." Want pas dan kun je werken aan 'echt serieuze problemen die ertoe doen'. De klimaatverandering, om maar eens wat te noemen. "Het omzetten van CO2 in bijvoorbeeld een brandstof, of in een bouwsteen voor plastic: dat zou iets zijn. De plant kan het wél. Maar zoals de natuur het doet, is dat een ontzettend inefficiënt proces. Wij zouden dat veel beter moeten kunnen. Maar dat vergt nieuwe chemische processen, nieuwe katalysatoren, en een lange adem om dat voor elkaar te krijgen." Hij schetste op tv meteen maar even zijn droomscenario: "Goedkoop elektriciteit maken via windmolens en zonnepanelen en dergelijke, en CO2 dan omzetten in een bouwsteen voor plastic. Dan heb je een circulair systeem en lossen we een serieus probleem op." Het werk waarvoor hij de Nobelprijs krijgt, omschrijft hij als een '4 wheel-nano-auto': een wagentje met vier wielen dat zelfstandig over een klein weggetje kan rijden. "Maar dan op nanoschaal. En voor de duidelijkheid: de nano is één miljardste meter groot."
Gebroeders Wright als voorbeeld
Zeven jaar heeft hij er met zijn team aan gesleuteld. En als hij eraan denkt, maakt hij stiekem weleens de vergelijking met de gebroeders Wright, de luchtvaartpioniers. "Sinds mensenheugenis probeerden we te vliegen, geïnspireerd door vogels. De broers Wright konden als eerste in zo'n primitief vliegtuig vliegen, in 1903. Niemand kon toen voorzien dat we honderd jaar later een Boeing hadden of een Airbus. Mensen zeiden: als God had gewild dat we vlogen, had hij ons wel vleugels gegeven. We keken het af van een vogel, hè. Denk maar aan een duif. En de manier waarop een Boeing vliegt, is niet zoals een duif, met klapperende vleugels. En de materialen zijn ook heel anders. Toch zijn we in staat zo'n grote machine te bouwen. Synthetisch, met niet-natuurlijke materialen. En het werkt perfect." Om dat af te zetten tegen zijn eigen vinding: vergelijk het met de Industriële Revolutie, de ontdekking van de eerste motoren. "Heb je een motor, dan kun je een machine bouwen. Een robot. En er wordt veel gesproken over robotjes in de toekomst. Ik ben ervan overtuigd dat we over dertig, veertig jaar robotjes hebben die door een arts worden geïnjecteerd in je bloedvat. Die misschien in je bloedvat kruipen en ergens een defecte cel opsporen, een kankercel, en daar een reparatie verrichten."
Een muur die meekleurt
Na het motortje kwam zijn team met een windmolentje op nanoschaal. "Kun je die op een oppervlak zetten, net als een windmolen? En gaan ze dan ronddraaien als je er licht op laat schijnen?" Dat lukte: die nanowindmolentjes 'draaien keurig allemaal dezelfde kant op'. Dan blijven de 'slimme materialen' niet lang meer uit, verwacht hij. "Materialen die zichzelf schoonmaken, die van vorm of kleur kunnen veranderen. In de toekomst krijg je misschien coating of verf op de wanden van je huiskamer. En als je een kinderfeestje hebt, of je geeft een chic kerstdiner, passen die wanden zich aan de stemming aan." Bron: RTL Z

Laatste nieuws

Lenovo werkt met LG Display aan opvouwbare tablet

Lenovo zou aan een 13-inchtablet met een opvouwbaar scherm werken. Het scherm zou gemaakt worden door LG Display. Als de tab...


Lees meer

Apple technici vinden koolstofvrije methode voor smelten van aluminium

Aluminium is al meer dan een eeuw beschikbaar, en heeft in die tijd op stormachtige wijze de wereld veroverd. Het is zeker ...


Lees meer